به گزارش راه پایدار:
درمان هورمونی ممکن است حافظه را در دوران یائسگی و پس از آن تقویت کند. انواع مختلف درمان هورمونی فواید متفاوتی دارند. پچها و ژلها به حافظهی بلندمدت کمک کردند، در حالیکه قرصها حافظهی کوتاهمدت را بهبود بخشیدند.
به گزارش انتخاب و به نقل از HealthDay News؛ مطالعهای جدید نشان میدهد که درمان هورمونی برای یائسگی ممکن است بتواند حافظه را تقویت کند.
علاوه بر این، پژوهشگران دریافتند که نوع خاص درمان هورمونی که زنان در دوران یائسگی و پس از آن استفاده میکنند، میتواند اثرات متفاوتی بر حافظهی آنان داشته باشد.
بر اساس گزارش منتشرشده در ۲۷ اوت در مجلهی Neurology، زنانی که از پچها یا ژلهای «استرادیول» استفاده کرده بودند، در آزمونهای مربوط به حافظهی رویدادی (یادآوری بلندمدت از اتفاقات گذشته) نمرات بالاتری کسب کردند، در مقایسه با زنانی که هرگز از درمان هورمونی استفاده نکرده بودند.
اما زنانی که از قرصهای استرادیول استفاده میکردند، نمرات بهتری در آزمونهای حافظهی آیندهنگر داشتند؛ یعنی حافظهای که مربوط به یادآوری انجام کارهایی مانند رفتن به یک قرار ملاقات یا خوردن دارو در زمان مقرر است.
«درمان هورمونی اغلب برای کمک به مدیریت علائم یائسگی در نظر گرفته میشود، اما تصمیمگیری در مورد استفاده از آن — و انتخاب نوع مناسب — میتواند فرآیندی پیچیده و شخصی باشد.» این را پژوهشگر ارشد لیزا گالیا، دانشمند ارشد در مرکز اعتیاد و سلامت روان در تورنتو، کانادا بیان کرد.
او افزود: «این مطالعه نشان میدهد که نوع درمان استرادیول میتواند بر عملکرد شناختی اثرات متفاوتی در حوزههای گوناگون حافظه داشته باشد. درک این ارتباطها میتواند به رویکردهای هدفمندتر برای حفظ سلامت مغز پس از یائسگی کمک کند.»
استرادیول یک نوع استروژن است که در درمان هورمونی یائسگی بهکار میرود.
در این پژوهش، دادههای مربوط به ۷,۲۵۱ زن کانادایی پس از یائسگی بررسی شد. میانگین سنی زنان ۶۱ سال و میانگین سن شروع یائسگی آنان ۵۱ سال بود.
در میان آنان، حدود ۴ درصد از پچها، ژلها، حلقههای واژینال، کرمها یا قرصهای موضعی استرادیول استفاده میکردند. حدود ۲ درصد نیز درمان هورمونی را بهصورت قرص خوراکی دریافت میکردند.
تمام شرکتکنندگان مجموعهای از آزمونهای مربوط به حافظه و مهارتهای شناختی را تکمیل کردند و پژوهشگران نتایج آنان را با نوع درمان هورمونی مقایسه کردند.
زنانی که یائسگی زودتر را تجربه کرده بودند، نمرات پایینتری در این آزمونها به دست آوردند، اما درمان هورمونی به نظر میرسید که اثرات منفی این گذار را کاهش داده است.
انواع مختلف درمان هورمونی بهبودهایی در حافظهی رویدادی و آیندهنگر نشان دادند، اما نتایج نشان داد که این درمانها تأثیری بر عملکرد اجرایی (توانایی برنامهریزی یا حل مسئله) ندارند.
گالیا گفت: «یافتههای ما نشان میدهند که نوع درمان استرادیول اهمیت دارد، زیرا شکلهای مختلف آن با نوعهای متفاوتی از حافظه ارتباط دارند.»
این نتایج میتوانند توضیح دهند که چرا مطالعات انسانی تاکنون نتایج متناقضی در مورد فواید درمان هورمونی بر حافظه و تفکر نشان دادهاند، در حالیکه مطالعات حیوانی همواره اثرات مثبت گزارش کردهاند. مطالعات انسانی عمدتاً از قرصهای استرادیول استفاده کردهاند، در حالیکه در مطالعات حیوانی بیشتر از استرادیول تزریقی استفاده شده که متابولیسمی مشابه با ژلها و پچها دارد.
با این حال، پژوهشگران تأکید کردند که این مطالعه نمیتواند رابطهی علت و معلولی میان درمان هورمونی و حافظه را اثبات کند، بلکه تنها یک ارتباط را نشان میدهد.
گالیا افزود: «اگرچه نمیتوانیم بگوییم درمان هورمونی مستقیماً موجب این اثرات میشود، اما این یافتهها به گفتوگو دربارهی بهترین راهها برای حمایت از سلامت مغز پس از یائسگی اضافه میکند.»
منبع :انتخاب